Q: നിപ്പ വൈറസ് പകർച്ചയെ കുറിച്ച് ആദ്യമായി നിങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെ വിവരം കിട്ടി?
A: ആദ്യം ആശുപത്രിയിൽ കയറിയ ചില രോഗികൾക്ക് അസാധാരണമായ ലക്ഷണങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു – തലവേദന, കണക്ഷൻ നഷ്ടം, ഊർജ്ജഹീനത… പിന്നീട് അതൊരു നിപ്പ വൈറസ് കേസാണെന്ന് ഉറപ്പായി. അതാണ് ഞങ്ങളെ ഞെട്ടിച്ചത്.
Q: നിപ്പവൈറസ് സ്ഥിരീകരിച്ചപ്പുറത്തും നിങ്ങൾ ജോലി ചെയ്യേണ്ടി വന്നു. ഭയം തോന്നിയില്ലേ?
A: ഭയം ഉണ്ടായിരുന്നു… പക്ഷേ പരിചരണത്തിന് പിന്നിൽ നാം ഡ്രം അടിച്ചു മാറാൻ കഴിയില്ലല്ലോ. ഞങ്ങൾ പിപിഇ കിറ്റുകളിലും ഭീതിയിലും ജോലി ചെയ്തു. രോഗിയെ കൈവിട്ടുപോകാതിരിക്കാൻ കഠിനമായ ശ്രമം നടത്തി.
Q: വൈറസ് ബാധിച്ച ഒരാൾക്ക് താങ്കൾക്കു നേരിൽ കണ്ടു നൽകാനായ അനുഭവം ഓർക്കാമോ?
A: അതെ… അതൊരു യുവാവായിരുന്നു. തുടങ്ങിയത് ചെറിയ പനിയായിരുന്നു. ദിവസങ്ങൾക്കകം സംസാരിക്കാൻ കഴിയാതെ പോയി. ഞാൻ കൈ പിടിച്ചു നിന്നപ്പോൾ, കണ്ണ് നനഞ്ഞു. അതൊരു മനുഷ്യൻ നോവിലായിരുന്നു, വലിയ ഭീതിയിലായിരുന്നു.
Q: നിങ്ങൾക്ക് വ്യക്തിപരമായി ഏറ്റവും ദുഖകരമായ അനുഭവം എന്തായിരുന്നു?
A: ഓരോരുത്തരും ഒറ്റപ്പെട്ട ക്വാറന്റൈനിലായിരുന്നതിനാൽ, മരണം പോലും കുടുംബം കാണാനായില്ല. ഒരമ്മയുടെ കണ്ണുനീർ, ദൂരത്ത് നിന്ന് വിളിച്ചൊരു ശബ്ദം – അതൊക്കെ ഒരിക്കലും മറക്കാനാവില്ല.
Q: നിപ്പ പകർച്ച സമയത്ത് നിങ്ങളുടെ ആരോഗ്യപ്രവർത്തകരോടുള്ള സന്ദേശം എന്താണ്?
A: നമ്മളൊക്കെ മുന്നിൽ നിന്ന മാവേറിക്കൽ സൈന്യമാണ്. ഒരേ സമയം ഭയത്തെയും, സ്നേഹത്തെയും ഒരുമിച്ച് ധരിച്ചു മുന്നേറിയവർ. അവരുടെ സേവനം ഒരിക്കൽ പോലും വിലമതിക്കാനാവില്ല.
Q: പൊതുജനങളോട് നിങ്ങൾ പറയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്താണ്?
A: ആരോഗ്യ വകുപ്പിന്റെ നിർദേശങ്ങൾ കൃത്യമായി പാലിക്കുക. അനാവശ്യമായി പാനിക്ക് പിടിക്കേണ്ട, അങ്ങേയറ്റം ജാഗ്രത പുലർത്തണം. നമ്മളൊക്കെ തമ്മിൽ ചിന്തിച്ചു നീങ്ങിയാൽ ഈ പകർച്ചയെ തടുക്കാനാകും.
